สมาชิกล็อกอินที่นี่
เสาร์ 24 มิถุนายน 2560
ฟรี !! สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน | ล็อกอิน
home หน้าแรก about เกี่ยวกับสมาคมฯ column คอลัมน์ news ข่าว webboard เว็บบอร์ด writers นักเขียน gallery แกลเลอรี่ member มุมสมาชิก links ลิงค์ contact ติดต่อ

คอลัมน์
297 คอลัมน์ ดูทั้งหมด >>

งานเสวนานักเขียน 4 ภูมิภาค

ข่าวและกิจกรรม
ข่าวสมาคมนักเขียน
‘เพชรพระอุมา – พรานไพรสุภาพบุรุษ’ ลึกจาก ‘พนมเทียน’ ในโลกนักอ่าน บ้านนักเขียน (17 Dec 2011)
ข่าวประชาสัมพันธ์อื่นๆ
การประกวดเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ครั้งที่ ๑๗ (ปี ๒๕๕๖) (12 Dec 2012)


combangweb
lush indie magazine
on open
e-bke
นาครมีเดีย
  • http://www.combangweb.com/
    สำนักพิมพ์คมบาง พิมพ์งานวรรณกรรม นวนิยาย เรื่องสั้น วรรณกรรมคลาสสิค งานเขียนของชมัยภร แสงกระจ่าง มีแกลเลอรี่ เว็บบอร์ดพูดคุยและคอลัมน์ดีๆ น่าอ่าน
  • http://www.thaiwriter.net/
    ไทยไรเตอร์ ชุมชนวรรณกรรม
  • http://www.si-am.com/
    si-am.com art space
  • http://www.watcafe.com/
    วรรณวรรธน์ คาเฟ่
  • http://bookgang.net/
    ก๊วนปาร์ตี้
  • http://www.praphansarn.com/
    ประพันธ์สาส์น สำนักพิมพ์ ชุมชนวรรณกรรม ทำเนียบนักเขียน
  • http://www.typhoonbooks.com/
    สำนักหนังสือไต้ฝุ่น สำนักของปราบดา หยุ่น
  • http://www.sriburapha.net/
    กองทุนศรีบูรพา ประวัติ ภาพถ่าย และผลงานของกุหลาบ สายประดิษฐ์หรือศรีบูรพา
  • http://www.sameskybooks.org/
    ฟ้าเดียวกัน
  • http://www.midnightuniv.org/
    มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน

  • เสวนาสำรวจใจนักอ่านแฟนพันธ์แท้ “อ่านอะไร ทำไมจึงอ่าน อ่านแล้วได้อะไร” ณ สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย//โดยคุณหยก
    โพสต์โดย : mataree
    2008-09-10 14:59:07

    งานเสวนาสำรวจใจนักอ่านแฟนพันธ์แท้ “อ่านอะไร ทำไมจึงอ่าน อ่านแล้วได้อะไร” ณ สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย บ้านเลขที่ 31 ซอยเทวรัตน์ ถนนกรุงเทพ-นนทบุรี 33

    ผมเข้าร่วมงานในฐานะนักเขียนรับเชิญของนิตยสาร All Magazine โดยทาง CP All เป็นผู้สนับสนุนกิจกรรมดีๆแบบนี้

    โดยหัวข้อการเสวนาในครั้งที่ 3 สำหรับนักอ่านแฟนพันธุ์แท้หัวใจวัยรุ่นและหนุ่มสาวทันสมัย โดยจัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 6 กันยายน 2551 ตั้งแต่ 10.00 น.-17.00 น.

    โดยมีแฟน ออล/เซเว่นทีน/โคโคโร/ เล่มโปรด / ลิซ่า/ เฟิร์ส/ ชีส / อินแมกกาซีน/ เดอะบอย/ คลีโอ/ จีเอ็ม / เอสไควร์ /ครัช /แพรวสุดสัปดาห์/ อินสไตล์ ฯลฯ และนักอ่านทั่วไป/ เธอกับฉัน แต่จริงๆไม่ได้มากันเยอะขนาดนั้นหรอกครับ เป็นการจัดกลุ่มตามประเภทนิตยสาร ที่จะคุยกันมากกว่า

    พอถึงบ้านสมาคมนักเขียน ก็ลงทะเบียนเป็นคนแรก



    ผมดีใจและยินดีมากๆ ที่งานนี้นักอ่านแต่ละคนได้รวมตัวกันแบบกันเองๆ เพื่อเสนอมุมมอง แนวคิดด้านการอ่าน และเป็นแนวทางให้นักเขียนได้เขียนเรื่องที่ตรงกับใจนักอ่าน และทราบว่า นักอ่าน อ่านแล้วได้อะไร และคาดหวังอะไรกับงานเขียน



    ผมชอบการรวมตัวกันของนักอ่านและนักเขียนแบบนี้ เพราะทุกคนเป็นทั้งนักอ่าน และนักเขียนในคนเดียวกัน คนเขียนก็ชอบอ่านมาก่อน แล้วเกิดแรงบันดาลใจอยากจะเขียน

    รูปดินสอนี้ ผมถ่ายมาเพราะชอบความเป็นหนึ่งของนักเขียน ดินสอที่รวมกันถือว่าเป็นการรวมกันของนักเขียนหลายวัย หลายมุมมอง และหลายแนวคิด
    (แต่ทางที่ดี หากเป็นดินสอสี ก็จะช่วยให้เห็นว่า ดินสอสี สามารถทำให้ภาพที่ระบาย สวยงามได้จากฝีมือการระบายของนักเขียนแต่ละคน)



    ในงานมีการแสดงหนังสือ งานประพันธ์ของนักเขียนดังๆ และมีชื่อเสียงหลายเล่ม ซึ่งผมเอง อยากเป็นนักเขียน แต่ก็ไม่คิดบังอาจวาดฝันว่าสักวันหนึ่งจะมีหนังสือบนแผงแบบนี้ได้ ซึ่งมันเกินเอื้อมและเกินความฝันจริงๆ

    แต่ทางสมาคมก็ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกแตกต่าง ว่าเราเป็นตัวเล็กๆ เพราะนักเขียนที่เป็นผู้ใหญ่ อย่างนายกสมาคม ก็เป็นกันเองและเอ็นดูเราเหมือนกับเป็นญาติ เป็นลูกเป็นหลาน



    มีหนังสือจากนักเขียนชื่อดังมากมาย หนึ่งในนั้นก็มีหนังสือที่ได้รับรางวัลซีไรท์ด้วย



    นิตยสาร ที่แจกให้ผู้ร่วมเสวนาได้อ่านกัน อีกเล่มที่ไม่ได้ถ่ายมาก็คือ kokoro ที่ออกมาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว ชอบหน้าปกคุณเฉลิมชัยมากๆ



    งานนี้มีผู้เข้าร่วมงานไม่เยอะ เพราะเป็นนักอ่าน All หลายคน และจากนิตยสารต่างๆ และนักอ่านที่สนใจเข้าร่วมการเสวนา ทั้งหมดร่วมๆ สิบกว่าคน
    ดีซะอีกว่าคนไม่เยอะ ได้พูด ได้แสดงความเห็นเต็มที่ เรียกได้ว่า แฟนพันธุ์แท้จริงๆ

    หัวข้อในการเสวนาในครั้งนี้คือ
    อ่านอะไร
    อ่านทำไม
    อ่านแล้วได้อะไร
    และคาดหวังจะอ่านอะไรต่อไปในอนาคต

    ดำเนินการเสวนาโดยนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย คุณชมัยภร แสงกระจ่าง และคุณเพชรยุพา บูรณ์สิริจรุงรัฐ บก ที่ผมปลื่้มมานานตั้งแต่สมัยเรียน



    ในการเสวนานี้ ผมได้เป็นตัวแทนของนักเขียน ในมุมมองของนิตยสาร All และมุมมองของนักเขียนในอินเตอร์เน็ต ใน Blog อย่าง Bloggang นี้

    ผมชอบคำของคุณสุทธิชัน หยุ่น ตอนที่เข้าไปอ่านและเขียนบล็อคของ OK Nation ก็คือ ต่อไปนี้ ทุกคนสามารถเป็นนักข่าวได้ สามารถเขียนงานของตัวเองผ่านบล็อคได้ สามารถใช้อินเตอร์เน็ตในการนำเสนอมุมมอง ความคิดของตัวเองผ่านเครือข่ายอินเตอร์เน็ต ซึ่งนำเสนอได้รวดเร็วกว่าหนังสือที่ต้องรอการพิมพ์ การวางแผง อินเตอร์เน็ตสามารถขึ้นบนเว็บไซต์ได้ทันที เช่น งานเสวนานี้ สามารถถ่ายภาพจากกล้องดิจิตอล แล้วนำขึ้้นเว็บไซต์ได้ในเวลาไม่กี่วัน หลังจากตกแต่ง ย่อภาพ และเขียนบล็อค

    ทำให้สื่ออื่นๆอย่างหนังสือพิมพ์ นิตยสาร ต้องปรับตัว เพราะนักข่าวบนโลกอินเตอร์เน็ต เป็นกันได้ทุกคน และเร็วกว่าสื่ออื่นๆมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เร็วกว่าโทรทัศน์ ที่แต่ก่อน ทุกคนเห็นพ้องกันว่า โทรทัศน์ เป็นสื่อที่นำเสนอข่าวเหตุการณ์ได้รวดเร็วที่สุด

    มุมมองที่ผมได้เสนอก็คือเรื่อง นักเขียนในอินเตอร์เน็ต เขียนบนบล็อค
    มีการใช้ชื่อ login นามแฝง เป็นภาษาอังกฤษ โดยทุกคนสามารถปลอมตัวเป็นอะไรก็ได้ อยากจะเปิดบล็อค อยากจะตั้งกระทู้ โดยใช้ Login ต่างกัน เช่นเรื่องการเมืองก็ใช้ล็อคอินหนึ่ง งานเขียน เรื่องสั้น บทความ ก็ใช้อีกล็อคอิน ทำให้ตัวตนบนอินเตอร์เน็ตเปลี่ยนไป เราสามารถแฝงตัวเป็นใครก็ได้ สามารถสร้างตัวตนเสมือนบนโลกอินเตอร์เน็ตก็ได้ เช่นหากเรามีชื่อเสียง แต่จะวิจารณ์การเมืองโดยไม่ให้กระทบกับงานเขียน ก็ใช้อีกชื่อหนึ่ง อีกสำนวนการเขียน ที่คนอื่นอาจมองว่าไม่ใช่เรา กลายเป็นมองเป็นอีกคนหนึ่งก็ได้ เพราะการเปลี่ยนแปลงการใช้นามแฝงนี้ จะเป็นประโยชน์ในกรณีที่เราเขียนเรื่องการเมือง แล้วคิดคนละแบบกับแฟนนักอ่าน อาจจะทำให้นักอ่านเสียความรู้สึกเพราะขัดแย้งทางความคิดในเรื่องการเมืองก็เป็นได้

    อีกอย่างคือ งานประพันธ์ วรรณกรรม ต่างๆได้รับการยกย่อง มีการตรวจสอบ มีการกลั่นกรอง มีการให้รางวัล มีการจัดประเภท แต่งานเขียนบนอินเตอร์เน็ต ยังไม่ได้รับการยกย่อง ยังไม่มีการจัดประเภท ยังไม่มีการกลั่นกรอง ว่ามันสมควรจะถูกเรียกว่า วรรณกรรม หรือไม่

    และงานเขียนบนอินเตอร์เน็ต ที่ฮือฮามากที่สุด ก็คือเรื่องชีวิตรันทด เรื่องจริงผ่านคอมพ์ ของคุณแอร์กี่ ที่ทำให้คนทั่วไป ได้รู้ว่า มีงานเขียนบนอินเตอร์เน็ตอยู่ มีการติดตามอ่านเรื่องราวที่แต่งขึ้นบนอินเตอร์เน็ต โดยมีการขุดคุ้ยว่าเป็นเรื่องจริง จนกลายเป็นละครที่ถูกกล่าวขวัญถึงอย่างครึกโครม เหตุก็เพราะว่า มีการฟ้องร้องเกิดขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน คนทั่วไปก็ได้ทราบว่า นักเขียนบนอินเตอร์เน็ต มีอยู่มากมาย แถมมีชื่อเสียงโด่งดัง จนมีผู้จัดทำเป็นละครได้อีกด้วย ไม่ใช่แค่งานเขียนของคนทั่วไปที่ใครจะโพสก็ได้

    นี่คือจุดเปลี่ยนของวรรณกรรม ที่ไม่ได้มีแต่เป็นรูปเล่มหนังสือ แต่เป็นการเขียนผ่านอินเตอร์เน็ต โดยใช้นามแฝง มีเรื่องราวต่างๆให้ติดตามเป็นกระทู้ ทำให้คนอ่านสามารถแสดงความเห็น และเป็นกำลังใจให้คนเขียน เขียนต่อ หรือคนเขียนอาจจะเห็นความผิดหวัง ความคาดหวังของคนอ่าน จึงสามารถเขียนเรื่องให้หักมุมในเวลาต่อมาได้ เพราะได้ทราบความคาดหวังของตัวละครจากผู้อื่นในกระทู้ได้ในขณะที่แต่งเรื่องราว แตกต่างจากผู้เขียนหนังสือเป็นรูปเล่ม เขียนจบทั้งเล่มแล้วจึงวางแผงให้คนอ่าน ผู้อ่านก็ติดตามจนจบเรื่อง แต่อินเตอร์เน็ต ผู้อ่านจะติดตามเป็นตอนๆได้เหมือนละครโทรทัศน์ ที่สามารถยืดเรื่องได้หากคนอ่านติดใจ และปรับเรื่องให้กระชับได้หากผู้อ่านเริ่มไม่สนใจเนื้อเรื่อง

    อีกเรื่องที่นำเสนอในงานเสวนา ก็คืองานประพันธ์ในรูปแบบหนังสือ มีลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย หากถูกคัดลอก สำนักพิมพ์สามารถฟ้องร้องได้ แต่กับน้กเขียนบนอินเตอร์เน็ต หากมีการคัดลอก ไปตีพิมพ์ เหนื่อยและเสียเวลา เสียเงินกับการฟ้องร้องมากมาย เพราะเว็บไซต์ที่เขียนบนประพันธ์ เป็นแค่สื่อกลาง ไม่อยากครอบคลุมถึงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ได้ จึงอยากให้มีการควบคุมด้านลิขสิทธิ์สำหรับงานเขียนบนอินเตอร์เน็ตด้วย เพราะด้วยความที่เป็นการโพสข้อความ ทำให้การคัดลอก เป็นเรื่องง่าย

    นักเขียนอย่างผม เวลาเขียนบทความบนอินเตอร์เน็ต จะมีการทำลายน้ำ มีการระบุตัวตนของผู้เขียน โดยใช้นามแฝง yokekung บ่อยครั้งที่มีการขออนุญาตเผยแพร่บทความ บ่อยครั้งที่ถูกละเมิดลิขสิทธิ์โดยการ copy ไปไว้บนบล็อคของตัวเองอย่างหน้าด้านๆ เพื่อสร้างเรตติ้งให้กับบล็อคตัวเอง น่าเกลียดมากครับ

    จุดเริ่มของการอ่านของผม ผมชอบนิตยสารคอมพิวเตอร์ อ่านแรกๆคือ Computer Time นักเขียนคนแรกที่จำได้ติดตา ก็คือคุณลาภลอย วานิชอังกูร จำได้สมัยอ่านนิตยสารคอมพิวเตอร์แรกๆ เล่มที่อ่านตั้งแต่แรกคือ Quick PC และ Computer Today ทำให้เกิดความศรัทธาใน บก และนักเขียน จนทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของความใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียนของผมนั่นเอง

    ผมมองว่า งานเขียนดีๆ ได้รับการยกย่อง จะอยู่ในห้องสมุด แต่กับงานเขียนบนอินเตอร์เน็ต กลับไม่มีการจัดอันดับ ไม่มีการยกย่องในฐานะงานเขียนที่มีคุณค่า ผมคิดว่า งานเขียนบนอินเตอร์เน็ต อาจจะไม่ถึงกับเป็นงานเขียนชิ้นเอก แต่เป็นการแสดงมุมมอง แนวคิด ความเห็นของนักเขียนแต่ละคน ที่ทุกคน สามารถเป็นนักเขียนได้ไม่ยาก

    เรื่องข้อมูล ความถูกต้อง หากเป็นหนังสือ จะมีการกลั่นกรอง มีการตรวจสอบ มีการอ้างอิง มิฉะนั้นอาจถูกฟ้องร้องได้หากบิดเบือนความจริง แต่สำหรับการเขียนบนอินเตอร์เน็ต อาจจะไม่มีการตรวจสอบความถูกต้อง แต่เป็นมุมมองของนักเขียนเพียงคนเดียว ที่อาจจะมองในแง่มุมของตน แล้วคิดว่าตนเองคิดถูก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นผิดนะครับ เป็นมุมมองของแต่ละคนซะมากกว่า ดังนั้นจึงสามารถแย้งได้ด้วยเหตุผล หากมีข้อมูลที่ผิดพลาดหรือบิดเบือนไป

    สมัยก่อน ผมเคยอ่าน Diary Online ของพั๊นซ์ ชนมาศ มัสยวานิช น้องสาวของฟลุ๊ก เกริกพล ด้วยความที่ว่า เขาเป็นดารา เราอยากรู้ว่า ชีวิตประจำวันของดาราเป็นอย่างไร ก็ติดตามอ่านมาเรื่อยๆ แม้จะไม่รู้จักเพื่อนของเขา แต่ก็สนุกที่ได้อ่าน นับว่าเป็นดาราคนนึงที่ชอบไอที และเขียนไดอารีออนไลน์ ทั้งๆที่สมัยนั้นยังต้องต่ออินเตอร์เน็ตผ่านโมเด็ม 56K คิดเป็นรายชั่วโมงอยู่เลย เรียกว่าช่วงนั้นติดตามทุกวันเลยล่ะ เธอขยันเขียนไดอารีจริงๆ



    ในงานเสวนานี้ ผมก็ได้เสนอเรื่องราวของนักเขียนบนโลกอินเตอร์เน็ต การเขียนบล็อค ที่ต่างไปจากนักเขียนปกติที่เขียนลงหนังสือ มีหลายๆอย่างเปลี่ยนไป โดยเฉพาะอินเตอร์เน็ต ทำให้ทุกคนเป็นนักเขียนได้ มีเวทีส่วนตัวให้เขียนอะไรก็ได้ ใช้นามแฝงอย่างไรก็ได้

    ขอบคุณอินเตอร์เน็ต ที่ทำให้ผมมีวันนี้ ได้งานจากอินเตอร์เน็ต ได้งานเขียนก็จากอินเตอร์เน็ต จนประสบความสำเร็จทุกวันนี้ ได้ทำตามความฝัน ก็เพราะอินเตอร์เน็ต จุดเริ่มต้น ที่ทำให้เรียกตัวเองว่า Blogger กับงานเขียนบนอินเตอร์เน็ต และงานเขียนลงนิตยสารต่างๆ ที่ส่งต้นฉบับง่ายกว่าเก่าคือทางอีเมล์ ยุดที่ผมไม่เคยเขียนหรือพิมพ์ดีดต้นฉบับส่งสำนักพิมพ์เลย ใช้อีเมล์แนบบทความและภาพประกอบก็ทำได้ง่าย ขอบคุณกล้องดิจิตอล ทีทำให้การเขียน การบรรยายเป็นไปได้อย่างง่ายดาย

    และสุดท้าย ทุกคนสามารถเป็นนักเขียนได้ ในขณะที่มี "นักอ่าน" อยู่ทั่วทุกเว็บไซต์ในโลกอินเตอร์เน็ต ไม่แน่ว่า งานเขียนบนอินเตอร์เน็ตอาจได้รับการตีพิมพ์ หรือสร้างเป็นละคร อย่างพี่แอร์กี่ ก็เป็นได้ครับ

    yokekung

    จากบล็อกของคุณหยก

    http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=yokekung&date=09-09-2008&group=13&gblog=14

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย | ศูนย์ช่วยเหลือ | ติดต่อสมาคมฯ | ข้อตกลงในการใช้งาน
    สงวนลิขสิทธิ์ © 2550 สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย    |   version 1.0 designed and powered by wekluay graphic design