สมาชิกล็อกอินที่นี่
พุธ 22 พฤศจิกายน 2560
ฟรี !! สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน | ล็อกอิน
home หน้าแรก about เกี่ยวกับสมาคมฯ column คอลัมน์ news ข่าว webboard เว็บบอร์ด writers นักเขียน gallery แกลเลอรี่ member มุมสมาชิก links ลิงค์ contact ติดต่อ

คอลัมน์
297 คอลัมน์ ดูทั้งหมด >>

งานเสวนานักเขียน 4 ภูมิภาค

ข่าวและกิจกรรม
ข่าวสมาคมนักเขียน
‘เพชรพระอุมา – พรานไพรสุภาพบุรุษ’ ลึกจาก ‘พนมเทียน’ ในโลกนักอ่าน บ้านนักเขียน (17 Dec 2011)
ข่าวประชาสัมพันธ์อื่นๆ
การประกวดเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ครั้งที่ ๑๗ (ปี ๒๕๕๖) (12 Dec 2012)


combangweb
lush indie magazine
on open
e-bke
นาครมีเดีย
  • http://www.napetch.com/
    ณ เพชร สำนักพิมพ์ / เพชรยุพา บูรณ์สิริจรุงรัฐ
  • http://www.sameskybooks.org/
    ฟ้าเดียวกัน
  • http://www.akaraonline.com
    อักขระบันเทิง
  • http://www.typhoonbooks.com/
    สำนักหนังสือไต้ฝุ่น สำนักของปราบดา หยุ่น
  • http://www.kwanruen.com/
    ขวัญเรือน
  • http://www.aldaily.com/
    Arts & Letters Daily
  • http://www.thaiwriter.net/
    thaiwriter.net
  • http://www.khaofang.com/
    ข้าวฟ่างสำนักพิมพ์
  • http://www.thaiwriternetwork.com/
    เครือข่ายนักเขียนแห่งประเทศไทย รวมประวัตินักเขียน มีคอลัมน์และงานเขียนใหม่ๆ ให้อ่าน
  • http://www.seawrite.com/
    รางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน

  • เยี่ยมบ้านสมาคมนักเขียน และงานเสวนาสำรวจใจนักอ่านแฟนพันธุ์แท้ ครั้งที่ 3 /โดยคุณหยก
    โพสต์โดย : mataree
    2008-09-10 14:49:51

    ก่อนอื่นต้องสารภาพว่า เป็นครั้งแรกที่ผมได้เยี่ยมชมบ้านสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย เหตุผลเพราะอะไรน่ะหรือ ก็เพราะว่า ผมไม่เคยคิดแม้แต่จะเรียกตัวเองว่า "นักเขียน" ดังนั้น บ้านสมาคมนักเขียน จึงมีแต่คนเก่งๆ มีคนมีความสามารถ นักเขียนที่มีชื่อเสียง เป็นงานเขียนที่มีคุณค่า ทางวรรณศิลป์ และตัวอักษรที่เรียงร้อยถ้อยคำ หนังสือแต่ละเล่มของนักเขียน ได้รับการยกย่องในห้องสมุด เป็นวรรณกรรมชิ้นเอก แต่สำหรับตัวผม ไม่คิดแม้แต่จะบังอาจเรียกตัวเองว่า "นักเขียน" เลยแม้แต่น้อย ดังนั้น สมาคมนักเขียน จึงเป็นหน่วยงานที่ห่างไกลผมมาก เนื่องจากว่า ความคิดและทัศนคติที่ชื่นชมนักเขียนดังๆ ว่าเรายังห่างชั้นจากท่านมากมายนั่นเอง

    ผมเป็นนักเขียนรับเชิญในคอลัมน์ "ชีวิตดิจิตอล" ของนิตยสาร All Magazine และมีงานเขียนลงในนิตยสารมือถืออีกเล่ม ดังนั้นการเขียนเป็นงานอดิเรกของผม จึงไม่กล้าแม้แต่จะเรียกตัวเองว่านักเขียน เพราะมันสูงส่งเกินจะเอื้อม มันกระดากปาก ถ้าจะเรียกตัวเองว่านักเขียน เพราะแต่ละท่านเก่งๆทั้งนั้น

    คราวนี้ด้วยความโชคดี ที่บังเอิญผมอยู่ในช่วงย้ายที่ทำงานใหม่ ตอนนี้จึงมีเวลาว่างในช่วงวันเสาร์ ซึ่งปกติเป็นไปไม่ได้เลย เนื่องจากทำงานวันเสาร์ครึ่งวัน ครั้นจะมาร่วมงานตอนบ่ายคงเห็นท่าจะเลิกงานเสวนาพอดี

    การเสวนาครั้งนี้จัดเป็นครั้งที่ 3 แล้ว ความปลาบปลื้มของผมต่อการได้เข้าร่วมสัมมนาในฐานะ "นักเขียน" ของนิตยสาร All ตอนแรกดูกำหนดการ แล้วปลื่้มพี่เพชร (เพชรยุพา บูรณ์สิริจรุงรัฐ) มากๆ เพราะสมัยที่ฝึกงาน เคยได้เข้าร่วมงานเสวนาของพี่ และยังมีงานเสวนาที่มีครูเคท ครูลิลลี่ อีกงานด้วย ทั้งยังอ่านหนังสือของพี่เพชรอีก นับว่าช่วงนั้น เป็น บก ที่ปลื้มเอามากๆ เหตุผลก็คือ เราอยากเป็น บก นั่นเอง

    งานเสวนาในครั้งนี้ พูดถึงนิตยสารวัยรุ่น ซึ่งหนังสือ All ก็อยู่ในกลุ่มนี้ด้วย โดยมีหัวข้อในการเสวนาว่า ทำไมถึงชอบอ่าน เป็นการเปิดใจนักอ่าน ซึ่งหลายๆคนเป็นนักเขียนด้วย แน่นอนว่าพื้นฐานจะต้องเป็นคนชอบอ่านมาก่อน



    งานเสวนา จัดขึ้นอย่างเป็นกันเอง ที่บ้านสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ในซอยกรุงเทพ-นนท์ 33 เลยห้างบิ๊กซี วงศ์สว่างไปสักนิด เหตุที่ต้องเอาบิ๊กซีเป็นที่ตั้ง ก็เพราะเพิ่งเคยมาแถวนี้นี่แหล่ะ





    ด้วยความที่ไม่เคยไปแถวนั้นเลย จึงเลือกเดินทางด้วยแท็กซี่ เพราะไม่รู้จะไปต่อรถยังไง ปอกรกับเมื่อคืน ที่ออฟฟิศเลี้ยงส่ง ทำให้กลับจากคาราโอเกะร่วมตีสอง เลยสารภาพตามตรงว่าตื่นมาก็ 8 โมงแล้ว

    ไปถึงบ้านสมาคมนักเขียนเป็นคนแรก เขียนชื่อลงทะเบียน ได้รับการต้อนรับ
    จากนายกสมาคมนักเขียน คือคุณชมัยภร แสงกระจ่าง ซึ่งให้ความเป็นกันเองมากๆ เหมือนกับเป็นบ้าน เป็นญาติกันเลย เพราะตอนแรกมาก็ประหม่า ไม่รู้จักใคร แต่ท่านนายก ก็ต้อนรับเป็นอย่างดี แถมพาเยี่ยมบ้านสมาคมนักเขียน ของ ส. บุญเสนอ (ซึ่งเป็นนักเขียนผู้บริจาคที่ดินให้สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย) เป็นบ้านไม้หลังเล็ก ด้านหลังที่ทำการสมาคม โดยครั้งนี้ที่ไป อาจารย์ชมัยภรบอกว่า ซ่อมแซมบ้าน เรียบร้อยแล้ว โดยบ้านนี้มีอายุถึง 70 ปีเลยทีเดียว สภาพเดิมผมไม่ได้เห็น แต่สภาพตอนนี้ใหม่ เพื่อทำเป็นพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียน โดยได้รับเงินบริจาคจากนักเขียนหลายท่าน



    บ้านของ ส. บุญเสนอ ได้รับการซ่อมแซม ผมเชื่อว่า จะเป็นพิพิธภัณฑ์อันทรงคุณค่าของนักเขียนรุ่นหลังได้เลยนะครับ





    การต้อนรับของสมาคม กับการไปเยี่ยมครั้งแรกของผม ทำให้รู้สึกว่า สมาคมเป็น "บ้าน" ที่มีความรัก ไม่ใช่หน่วยงานทางการ ที่ต่างคนต่างอยู่ การเป็น "บ้าน" ทำให้เราอยากกลับไปเยี่ยมเมื่อไหรก็ได้



    แน่นอนว่าเห็นโต๊ะเขียนหนังสือ ก็ต้องนึกถึงนักเขียน เพราะสมัยก่อน การเขียนหนังสือ ต้องใช้สมาธิ ต้องอยู่เงียบๆ มีโต๊ะเขียนหนังสือเป็นของตัวเองอยู่ที่บ้านที่ต้องการความเงียบสงบ นี่อาจจะเป็นอีกเหตุผลของ ส. บุญเสนอ ที่มีบ้านอยู่ในซอย หลีกหนีความวุ่นวาย ทำให้บ้านสมาคมนักเขียนเงียบสงบ



    ใครที่อยากรู้เรื่องของบ้านนักเขียน ส.บุญเสนอ ลองอ่านรายงานการซ่อมแซมบ้านได้ที่

    http://www.thaiwriterassociation.org/columnread.php?id=84


    ติดตามอ่านต่อได้จาก

    งานเสวนาสำรวจใจนักอ่านแฟนพันธุ์แท้ ครั้งที่ 3 ภาค 2

     

    จากบล็อกส่วนตัวของคุณหยก

    บล็อก

     http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=yokekung&date=09-09-2008&group=13&gblog=13

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย | ศูนย์ช่วยเหลือ | ติดต่อสมาคมฯ | ข้อตกลงในการใช้งาน
    สงวนลิขสิทธิ์ © 2550 สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย    |   version 1.0 designed and powered by wekluay graphic design