สมาชิกล็อกอินที่นี่
พุธ 22 พฤศจิกายน 2560
ฟรี !! สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน | ล็อกอิน
home หน้าแรก about เกี่ยวกับสมาคมฯ column คอลัมน์ news ข่าว webboard เว็บบอร์ด writers นักเขียน gallery แกลเลอรี่ member มุมสมาชิก links ลิงค์ contact ติดต่อ

คอลัมน์
297 คอลัมน์ ดูทั้งหมด >>

งานเสวนานักเขียน 4 ภูมิภาค

ข่าวและกิจกรรม
ข่าวสมาคมนักเขียน
‘เพชรพระอุมา – พรานไพรสุภาพบุรุษ’ ลึกจาก ‘พนมเทียน’ ในโลกนักอ่าน บ้านนักเขียน (17 Dec 2011)
ข่าวประชาสัมพันธ์อื่นๆ
การประกวดเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ครั้งที่ ๑๗ (ปี ๒๕๕๖) (12 Dec 2012)


combangweb
lush indie magazine
on open
e-bke
นาครมีเดีย
  • http://www.kosolanusim.com/
    โกศล อนุสิม นักเขียน
  • http://www.bangkokbiznews.com/jud/sat/
    เสาร์สวัสดี
  • http://www.thaingo.org/
    สื่อทางเลือกเพื่องานพัฒนา
  • http://www.thaiwriter.net/
    ไทยไรเตอร์ ชุมชนวรรณกรรม
  • http://www.osotho.com/
    อสท. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
  • http://www.khaofang.com/
    ข้าวฟ่างสำนักพิมพ์
  • http://www.midnightuniv.org/
    มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน
  • http://www.forwriter.com/
    เพื่อนักเขียนใหม่ และคนอยากเขียน
  • http://www.sakulthai.com/
    สกุลไทย
  • http://www.chonniyom.co.th/
    ชนนิยม เราทำหนังสือมีชีวิต

  • กรรมการรางวัลซีไรต์ไม่ใช่อุปสรรค์ในการสร้างสรรค์วรรณกรรม : โกศล อนุสิม
    โพสต์โดย : mataree
    2010-07-24 12:18:47

    รางวัลซีไรต์เป็นรางวัลวรรณกรรมที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดของประเทศไทย ข้อนี้คงไม่มีใครปฏิเสธได้  แต่ละปีมีหนังสือส่งเข้าประกวดจำนวนหลายสิบเรื่อง แต่มีเพียงหนึ่งเรื่องเท่านั้นที่ได้รับรางวัลนี้ โดยมีคณะกรรมการดำเนินการ 2 คณะ (ต่อไปในบทความนี้จะเรียกรวมกันว่าคณะกรรมการรางวัลซีไรต์) คือ คณะกรรมการคัดเลือกทำหน้าที่คัดเลือกหนังสือที่เข้าส่งประกวดทั้งหมดให้เหลือไม่เกิน 10 เล่ม จากนั้นคณะกรรมการตัดสินจะคัดเลือกเล่มที่สมควรได้รับรางวัลซีไรต์

    ในปีนี้ (พ.ศ.2553) คณะกรรมการคัดเลือก ได้คัดเลือกหนังสือเพื่อส่งให้คณะกรรมการตัดสินพิจารณาจำนวน 6 เรื่องเรียงตามลำดับอักษร คือ “ฉันอยากร้อง เพลงสักเพลง” ของ ศิริวร แก้วกาญจน์  ”เดินตามรอย” ของ วันเนาว์ ยูเด็น  ”ในความไหวนิ่งงัน” ของ นายทิวา “เมืองในแสงแดด” ของ โกสินทร์ ขาวงาม  ”ไม่มีหญิงสาวในบทกวี” ของซะการีย์ยา อมตยา  ”รูปฉายลายชีพ” ของ โชคชัย บัณฑิต และที่พิเศษในปีนี้ก็คือ มีความเห็นของคณะกรรมการคัดเลือกต่อภาพรวมของกวีนิพนธ์  พร้อมข้อสังเกตที่ชี้ให้เห็นข้อบกพร่องของงานกวีนิพนธ์หลายประการ รวมทั้งมีข้อเสนอแนะในการจัดพิมพ์หนังสือกวีนิพนธ์ด้วย

    หลังการประกาศชื่อหนังสือทั้ง 6 เรื่องก็มีเสียงสะท้อนผ่านสื่อสิ่งพิมพ์และสื่อออนไลน์ โดยมีทั้งที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย  ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาของการตัดสินการประกวดทุกอย่าง ซึ่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในปีนี้เน้นหนักเรื่องข้อสังเกตของคณะกรรมการคัดเลือกเกี่ยวกับการใช้ฉันทลักษณ์ในกวีนิพนธ์  ว่ามีแนวโน้มยึดติดกับฉันทลักษณ์ ซึ่งจะเป็นการนำกวีนิพนธ์ถอยหลังเข้าคลอง  และเกรงว่าจะเป็นอุปสรรคในการสร้างสรรค์กวีนิพนธ์ด้วย

    การวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของกรรมการนั้นเป็นเรื่องปกติ  แต่ต้องเป็นไปด้วยหลักการ เหตุผลที่นำไปสู่การถกเถียงเพื่อให้เกิดสติปัญญา ซึ่งเท่าที่ปรากฏตามสื่อสิ่งพิมพ์และสื่ออินเตอร์เน็ตถึงวันที่เขียนเรื่องนี้ (23 ก.ค.53) มีการวิพากษ์วิจารณ์ด้วยเหตุผลเป็นส่วนมาก

    ในฐานะผมเป็นประธานคณะกรรมการคัดเลือกที่ต้องไปทำหน้าที่กรรมการตัดสินด้วยนั้น  โดยมารยาทไม่ควรแสดงความเห็นคัดค้านหรือโต้แย้งใด ๆ ต่อคำวิพากษ์วิจารณ์ อีกทั้งผู้สร้างสรรค์งาน ผู้จัดพิมพ์ซึ่งเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรง และสาธารณชนคือ ผู้อ่าน สื่อมวลชน ผู้สนใจทั่วไปก็มีสิทธิวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของคณะกรรมการรางวัลซีไรต์พร้อมทั้งให้ข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ ซึ่งคณะกรรมการรางวัลซีไรต์ควรจะรับฟังและนำไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินงาน

    การวิพากษ์วิจารณ์ที่กล่าวไว้ข้างต้นนั้น ถือได้ว่าเป็นการทำหน้าที่เพื่อพัฒนารางวัลซีไรต์ให้มีคุณภาพยิ่ง ๆ ขึ้น แต่ต้องทำด้วยความสุจริตใจ ไม่ด่ากราดสาดเสียเทเสีย และต้องทำให้มากกว่าการให้ความสนใจเพียงแค่ว่า ใครผ่านเข้ารอบแรก ใครได้รับรางวัล กรรมการให้เหตุผลว่าอย่างไร เมื่อเห็นด้วยก็ชมกรรมการ หากไม่เห็นด้วยก็ด่ากรรมการ แล้วก็จบ รอจนกว่าจะมีการประกวดในปีต่อไปจึงให้ความสนใจอีกครั้ง  หากเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีทางที่จะพัฒนาคุณภาพของรางวัลซีไรต์ให้ดีขึ้นกว่านี้ได้

    คงไม่เป็นการผิดมารยาทของกรรมการซีไรต์ หากผมจะขอเสนอความคิดเห็นส่วนตัวเพื่อเป็นแนวทางในการร่วมพัฒนารางวัลซีไรต์ไว้ในที่นี้ 2 ข้อ ดังนี้

    1.อย่ามองว่ากรรมการเป็นอุปสรรค ตามที่มีการวิพากษ์วิจารณ์พร้อมแสดงความกังวลว่าข้อสังเกตของคณะกรรมการคัดเลือกปี 2553 ในเรื่องฉันทลักษณ์ อาจเป็นอุปสรรค์ในการสร้างสรรค์กวีนิพนธ์นั้น  ข้อนี้ไม่มีทางเป็นไปได้เลย เพราะเป็นเพียงข้อสังเกตของคณะกรรมการคัดเลือก ต่อหนังสือที่ส่งเข้าประกวดในปี 2553 เท่านั้น  ไม่ใช่การสร้างกติกาขึ้นมาบังคับใช้  ดังนั้นจึงไม่มีผลผูกพันต่อกรรมการซีไรต์คณะอื่น ๆ ในปีต่อไป  ส่วนข้อเสนอแนะก็ไม่ใช่กฎเกณฑ์ที่สร้างขึ้นมาใหม่  เป็นแต่เพียงสิ่งที่คณะกรรมการคัดเลือกปี 2553 ให้คำแนะนำไว้เท่านั้น  คณะกรรมการซีไรต์คณะอื่นในปีต่อ ๆไป อาจมีหรือไม่มีก็ได้  ที่สำคัญ ข้อสังเกตและข้อเสนอแนะดังกล่าวก็อยู่ในขอบเขตของรางวัลซีไรต์เท่านั้น

    ดังนั้นหากไม่เห็นด้วยกับข้อสังเกตและข้อเสนอแนะของกรรมการซีไรต์ ก็อย่าได้นำไปเป็นอุปสรรคในการสร้างสรรค์งาน จงทำงานตามความคิด ความเชื่อและแนวทางของตนให้เต็มที่

    2.อย่าสนใจแค่ชื่อผู้แต่งกับชื่อหนังสือ เมื่อคณะกรรมการซีไรต์ประกาศรายชื่อหนังสือรอบคัดเลือก และหนังสือที่ได้รับรางวัลในแต่ละปี ผู้เกี่ยวข้องทั้งหลายมักสนใจเพียงว่าใครได้เข้ารอบคัดเลือกและใครได้รางวัลซีไรต์จากหนังสือเรื่องใด   ตามมาด้วยการแสดงความยินดี คำชื่นชม และการเฉลิมฉลอง

    สิ่งที่ควรทำนอกเหนือจากที่กล่าวไว้ในย่อหน้าข้างบนก็คือ สาธารณชนต้องให้ความสนใจเนื้อหาหนังสือด้วยการอ่านอย่างจริงจังทั้งเรื่องที่เข้ารอบคัดเลือกและเรื่องที่ไม่เข้ารอบคัดเลือกแต่ตนเห็นว่าสมควรจะเข้ารอบ   และเรื่องที่ได้รับรางวัลกับเรื่องที่ไม่ได้รับรางวัลแต่ตนเห็นว่าควรจะได้รับรางวัล หากไม่เห็นด้วยกับการตัดสินของคณะกรรมการรางวัลซีไรต์ก็จะได้วิเคราะห์ วิจารณ์โต้แย้ง พร้อมยกเนื้อหามาเทียบเคียงกันให้เห็นอย่างชัดเจนว่า  มีความดีเด่น สร้างสรรค์มากกว่ากันอย่างไรบ้าง

    ที่สำคัญ สื่อมวลชนควรทำหน้าที่นี้เป็นอย่างยิ่ง ทั้งสื่อสิ่งพิมพ์ วิทยุ โทรทัศน์ (โดยเฉพาะสถานีโทรทัศน์ไทย  หรือ PBS ที่ได้งบประมาณจากเงินภาษีของประชาชนปีละนับพันล้านบาท) หากคิดว่ารางวัลซีไรต์ (รวมทั้งรางวัลวรรณกรรมอื่น ๆ) เป็นกิจกรรมที่สร้างสรรค์ภูมิปัญญาแก่สังคม  ควรให้เวลาในการนำเสนอเนื้อหาของหนังสือเพื่อให้เกิดสติปัญญาแก่ผู้ชมมากขึ้น เว้นเสียแต่สื่อเห็นว่าการสร้างสรรค์ภูมิปัญญาแก่สังคมไม่ใช่หน้าที่ของสื่อก็แล้วกันไป  ส่วนผู้ที่ใช้สื่ออินเตอร์เน็ตเป็นเวทีในการแสดงความคิดเห็น ก็ควรทำดังที่กล่าวไว้ในย่อหน้าข้างบนนั้นเช่นกัน  ผลที่จะได้ก็คือเกิดปัญญาแก่ตนเป็นเบื้องแรก  ต่อสาธารชนเป็นลำดับถัดไป และท้ายที่สุดก็ส่งผลไปถึงการพัฒนารางวัลซีไรต์ในทางใดทางหนึ่งด้วย

    นอกจากนี้ยังมีสิ่งหนึ่งที่จะต้องทำความเข้าใจคือ  การประเมินคุณค่าของงานศิลปะไม่ว่าแขนงใด ย่อมไม่มีสูตรสำเร็จเหมือนสูตรเคมีหรือคณิตศาสตร์ที่มีกฎเกณฑ์ตายตัว  ดังนั้นจึงขึ้นอยู่กับความคิด ความเชื่อ มุมมอง ภูมิปัญญา ฉันทาคติของผู้ประเมินเป็นสำคัญ โดยอยู่ภายใต้ความซื่อตรงต่อหลักการแห่งศิลปะแขนงนั้น ๆ และซื่อตรงต่อความคิด ความเชื่อ และทัศนคติของตน ปราศจากการชักจูงหรือครอบงำจากบุคคลอื่น หนังสือทั้ง 6 เรื่องที่ผ่านเข้ารอบคัดเลือกรางวัลซีไรต์ปี 2553 ก็ผ่านเข้ารอบด้วยการประเมินคุณค่าตามหลักการข้างต้น หาใช่ถูกดันเข้ามาโดยใครคนใดคนหนึ่ง และหนังสือที่ไม่ผ่านเข้ารอบรอบคัดเลือกก็ไม่ได้ถูกผลักออกไปโดยใครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นไปตามมติแห่งคณะกรรมการภายใต้หลักการดังกล่าว

    ผู้สร้างสรรค์งานจงอย่าให้รางวัลซีไรต์และคำตัดสินของคณะกรรมการรางวัลซีไรต์เป็นอุปสรรคในการสร้างสรรค์งาน  เพราะรางวัลซีไรต์และคณะกรรมการรางวัลซีไรต์ไม่ใช่ปัจจัยที่จะทำให้การสร้างสรรค์งานดีขึ้นหรือแย่ลง  แต่อยู่ที่ความสามารถในการสร้างงานของผู้สร้างสรรค์เอง  ในกรณีงานกวีนิพนธ์นั้น จะเป็นงานฉันทลักษณ์หรือไร้ฉันทลักษณ์    จะเป็นงานที่ยึดถือขนบ หรือแหวกขนบก็ตาม หากยืนยันและมั่นใจในความคิดความเชื่อและแนวทางของตน จนสามารถสร้างสรรค์ผลงานอันสุดยอดขึ้นมาได้อย่างแท้จริงแล้ว คณะกรรมการรางวัลซีไรต์กี่คณะก็ไม่สามารถขวางทางความสำเร็จได้  ดังนักเขียนไทยผู้เคยตกรอบแรกรางวัลซีไรต์ได้สร้างสรรค์ผลงานจนก้าวข้ามปริมณฑลของรางวัลซีไรต์ไปสู่ขอบเขตสากลก็มีให้เห็นเป็นแบบอย่างแล้ว และในทางกลับกัน นักเขียนที่เคยได้รับรางวัลซีไรต์แต่ถูกลืมเลือนไปก็มีไม่น้อย  แม้แต่นักเขียนผู้ที่ได้รับรางวัลใหญ่ระดับโลกอย่างรางวัลโนเบลก็มีจำนวนมากที่ถูกลืม แต่ผู้ที่พลาดจากรางวัลกลายเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่และยิ่งยงก็มีให้เห็นอยู่ทั่วไป

    ดังนั้น คณะกรรมการรางวัลซีไรต์จึงไม่ใช่อุปสรรคการสร้างสรรค์งานวรรณกรรมดังที่มีผู้แสดงความกังวล อุปสรรคหากจะมีก็คือตัวผู้สร้างสรรค์เองนั่นแหละหาใช่ใครอื่นไม่.

    โกศล อนุสิม
    23 กรกฎาคม 2553

     

    ที่มา

    http://kosolanusim.org/the-sea-write-award-2553

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย | ศูนย์ช่วยเหลือ | ติดต่อสมาคมฯ | ข้อตกลงในการใช้งาน
    สงวนลิขสิทธิ์ © 2550 สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย    |   version 1.0 designed and powered by wekluay graphic design