สมาชิกล็อกอินที่นี่
พุธ 22 พฤศจิกายน 2560
ฟรี !! สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน | ล็อกอิน
home หน้าแรก about เกี่ยวกับสมาคมฯ column คอลัมน์ news ข่าว webboard เว็บบอร์ด writers นักเขียน gallery แกลเลอรี่ member มุมสมาชิก links ลิงค์ contact ติดต่อ

คอลัมน์
297 คอลัมน์ ดูทั้งหมด >>

งานเสวนานักเขียน 4 ภูมิภาค

ข่าวและกิจกรรม
ข่าวสมาคมนักเขียน
‘เพชรพระอุมา – พรานไพรสุภาพบุรุษ’ ลึกจาก ‘พนมเทียน’ ในโลกนักอ่าน บ้านนักเขียน (17 Dec 2011)
ข่าวประชาสัมพันธ์อื่นๆ
การประกวดเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ครั้งที่ ๑๗ (ปี ๒๕๕๖) (12 Dec 2012)


combangweb
lush indie magazine
on open
e-bke
นาครมีเดีย
  • http://www.combangweb.com/
    สำนักพิมพ์คมบาง พิมพ์งานวรรณกรรม นวนิยาย เรื่องสั้น วรรณกรรมคลาสสิค งานเขียนของชมัยภร แสงกระจ่าง มีแกลเลอรี่ เว็บบอร์ดพูดคุยและคอลัมน์ดีๆ น่าอ่าน
  • http://onopen.com/
    โอเพ่นออนไลน์
  • http://www.kledthaishopping.com/
    ร้านหนังสือเคล็ดไทย สั่งซื้อหนังสือออนไลน์
  • http://www.winbookclub.com/
    วินทร์ เลียววาริณ
  • http://www.forwriter.com/
    เพื่อนักเขียนใหม่ และคนอยากเขียน
  • http://www.khaofang.com/
    ข้าวฟ่างสำนักพิมพ์
  • http://www.akaraonline.com
    อักขระบันเทิง
  • http://www.thaiwriternetwork.com/
    เครือข่ายนักเขียนแห่งประเทศไทย รวมประวัตินักเขียน มีคอลัมน์และงานเขียนใหม่ๆ ให้อ่าน
  • http://www.osotho.com/
    อสท. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
  • http://http://www.krusala.com/
    กองทุนศิลปินครูบ้านป่า สลา คุณวุฒิ

  • ปาฐกถาพิเศษ “เด็กรักอ่าน บ้านมีสุข” โดย พลตำรวจเอกวสิษฐ เดชกุญชร
    โพสต์โดย : suisia
    2009-10-30 23:44:08

    ถอดเทป
    การเปิดประตูสู่วาระการอ่านแห่งชาติ
    ปาฐกถาพิเศษ   “เด็กรักอ่าน  บ้านมีสุข”
    พลตำรวจเอกวสิษฐ  เดชกุญชร
    วันอาทิตย์ที่  ๑๘  ตุลาคม  ๒๕๕๒  ในงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ
    ณ  ห้องประชุม  ๑  ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  กรุงเทพมหานคร


       ท่านรองประธานบริษัทวิริยะประกันภัย  จำกัด  ท่านนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย  ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับเชิญให้มาพูดในเช้าวันนี้  ปาฐกถาวันนี้คงจะพิเศษจริง ๆ  เพราะมีเวลาพูดเพียง  ๒๐  นาทีเท่านั้นเอง  และผมยังวิตกอยู่เมื่อตอนมาถึงใหม่ ๆ  ว่าในห้องนี้อาจจะไม่มีคนเพราะมันเช้าไป  แต่ปรากฎว่าท่านมากันเยอะ


       ท่านรองประธานบริษัทฯ  ขออนุญาตเรียกนามเดิมว่าคุณเผ่าไทย  รู้สึกจะลืมพูดไปว่าท่านกับผมเป็นเพื่อนร่วมงานกันมาก่อน  ยศก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นพลตำรวจมาด้วยกันทั้งคู่  ชะตากรรมบันดาลให้เรามาเจอกันที่นี่  ที่จริงชะตากรรมของผมสำหรับวันนี้มีหลายประการ  นอกจากผมจะเป็นตำรวจด้วยกันกับคุณเผ่าไทยแล้ว  ผมยังเป็นนักเขียนด้วย  เพราะฉะนั้นก็ต้องสังกัดสมาคมนักเขียนฯ  ด้วยไปโดยปริยาย  และนอกจากนั้นผมยังเคยเป็นลูกค้าบริษัทประกันภัย  แต่ในขณะที่เป็นคนอ่านหนังสือด้วยกัน  หัวข้อพูดเช้าวันนี้เรื่องก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นเรื่องของเด็กรักอ่านบ้านก็มีความสุข  เมื่อตอนได้รับเชิญ  ทีแรกผมค่อนข้างจะวิตก  เพราะว่าผมห่างเหินกับเด็กมานาน  หลานผมโตหมดแล้ว  แต่ว่าพอได้รับเชิญ  ผมก็มาคิดอยู่ว่าผมจะพูดยังไงดี  ในที่สุดก็คิดขึ้นได้ว่าที่จริงควรจะเริ่มต้นที่ลูกหลานของเราเอง


       ก่อนอื่นผมขอเรียนให้ทราบว่า  ผมเป็นผลิตผลของการอ่านหนังสือที่มีที่มาที่ไปที่ค่อนข้างพิสดารหน่อย  พ่อกับแม่ผมเป็นครูทั้งคู่    แล้วก็ท่านไม่ได้บังคับผมให้อ่านหนังสือ  แต่ว่าเผอิญว่าเพราะความเป็นครู  ท่านจึงสะสมหนังสือไว้เยอะ  ในบ้านผมมีหนังสือเกือบจะทุกประเภท  พ่อเป็นนักอ่าน  แม่เป็นนักอ่าน  อาจจะเป็นนักอ่านจำเป็น  เพราะท่านเป็นครูท่านต้องมีความรู้  ท่านก็ต้องหาความรู้จากหนังสือ  ผมเติบโตขึ้นมาในกองหนังสือแล้วก็ถึงแม้จะไม่บังคับเลย  ผมก็อดที่จะอยากรู้อยากเห็นไม่ได้  พอเริ่มอ่านหนังสือได้ผมก็อ่านหนังสือดะเลย  และก็อยากจะคุยว่าเมื่อในบ้านมีทั้งหนังสือไทยและหนังสือภาษาอังกฤษ  ผมก็สนใจทั้ง  ๒  ภาษา  และก็เป็นเหตุให้เมื่อเริ่มเรียนหนังสือเป็นต้นมาจนกระทั่งจบมหาวิทยาลัย  นอกจากความรู้ในวิชาอื่นแล้ว  ผมมีความรู้ทางภาษาไม่น้อยหน้าเพื่อนฝูงทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ 
      

       จำได้ว่า  เมื่อตอนเรียนชั้นมัธยม  เมื่อต้องอ่านพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่  ๖  ซึ่งท่านทรงแปลงานของ  Shakespeare  มาเป็นภาษาไทยและเป็นร้อยกรองด้วย  ผมสนใจและข้องใจไปพร้อม ๆ  กันว่า  ท่านแปลของท่านได้อย่างไร  จึงไปเอาบทละครของ  Shakespeare  ตำรับภาษาอังกฤษมาลองเทียบเคียงกันดูกับบทพระราชนิพนธ์  เป็นเหตุให้ผมได้ตระหนักว่าพระปรีชาสามารถของพระองค์นั้นเหลือเชื่อจริง ๆ  ทรงถ่ายทอดบทละครของ  Shakespeare  ซึ่งเป็นบทร้อยกรองภาษาอังกฤษและก็แต่งให้เป็นบทร้อยกรอง  เป็นกลอน  เป็นโคลง  เป็นบทภาษาไทย  ได้อย่างที่ตำหนิท่านไม่ได้เลย  นี่เพราะเหตุว่าความสนใจมันเกิดขึ้นเพราะการอ่านหนังสือ  ผมอ่านหนังสือเรื่อยมาจนทุกวันนี้ก็ยังไม่เลิกอ่าน  ในรถยนต์ที่บ้านจะต้องมีหนังสือกองอยู่ส่วนหนึ่ง  จะอ่านมากอ่านน้อยหรือไม่นั้นก็อีกเรื่องหนึ่ง  ถ้ารถติดมาก ๆ  ทำอะไรไม่ได้ถ้าไม่ทำสมาธิผมก็อ่านหนังสือ 


       ทีนี้มาพูดถึงเรื่องเด็ก  ความจริงผมเป็นตัวอย่างของเด็กที่ต้องอ่านหนังสือ  โดยที่พ่อแม่ไม่ได้บังคับ  ผมมีหลานหลายคน  ขณะนี้มีทั้งหลานปู่   มีทั้งหลานตา  ที่ยังแถมมีหลานเล็ก ๆ  ที่เพิ่งจะกลายเป็นเด็กวัยรุ่นขึ้นมาเมื่อไม่นานมานี้  เผอิญเหลือเกินที่เด็กเหล่านี้  หลานคนที่จะพูดถึงนี้ขอให้เป็นหลานนิรนามก็แล้วกันเพราะเจ้าตัวอาจจะไม่อยากให้เปิดเผยก็ได้  ผมเองมีศักดิ์เป็นลุงของเขา  และก็มีน้องสาวมีศักดิ์เป็นป้า  เราผูกพันกันมากเพราะความน่ารักของเด็กมากกว่าอย่างอื่น  และเพราะความผูกพันนั้นเองเมื่อมีอะไรที่อยากจะแบ่งปัน  เจือจานให้หลาน  เราก็พยายามนึกถึงสิ่งที่มีประโยชน์  เสื้อผ้า  เครื่องประดับ  มันก็อีกเรื่องหนึ่ง  แต่อีกสิ่งหนึ่งซึ่งผมเป็นนักอ่านและน้องสาวก็เป็นนักอ่านเหมือน ๆ  กัน  เราคิดว่าเราควรจะต้องป้อนให้หลานตั้งแต่เล็ก ๆ  คือหนังสือ  เราก็เริ่มให้หนังสือแก่เขาตั้งแต่เขาอายุ  ๓ – ๔  ขวบ  แล้วก็ช่วยกันเลือกหนังสือที่คิดว่าถูกใจเขา  และแน่นอนว่ามันหนีไม่พ้นเรื่องการ์ตูนและเรื่องที่อ่านง่าย ๆ  ก็ทำอย่างนี้เรื่อยมาตั้งแต่เขาอายุ  ๓ – ๔  ขวบ  จนกระทั่งขณะนี้เขาอายุ  ๑๗  ปีแล้ว   เป็นนางสาวเต็มตัวแล้ว  ผลของการป้อนหนังสือให้กับเขามาตั้งแต่เขายังเด็กนี้ก็ทำให้เขากลายเป็นนักอ่าน  และก็เมื่อเขากลายเป็นนักอ่าน  ใครก็ตามที่เป็นคนตั้งหัวข้อในวันนี้  เก่งจริง ๆ  เพราะว่า  “บ้านมันมีความสุขขึ้น”  ในแง่ที่ว่า  เมื่อเขากลับมาถึงบ้าน  แทนที่เขาจะใช้เวลาไปเล่นเกมส์หรือฟังเพลง  หรือร้อง  คาราโอเกะ  ก็มาสนใจเรื่องหนังสือ และถึงแม้ว่าเขาเป็นคนรุ่นใหม่  เป็นเด็กสมัยใหม่  จะต้องมีคอมพิวเตอร์  ต้องใช้อินเทอร์เนท  ปรากฎว่าด้วยนิสัยอ่านหนังสือมันเลยเข้าไปในอินเทอร์เนทด้วย      หลานของผมคนนี้นอกจากจะเป็นนักอ่านแล้วยังเป็นนักค้นคว้าพร้อม ๆ  กันอีกด้วย  ผมเห็นหลานเรียนหนังสือทุกวันนี้แล้วผมเสียดายที่สุดที่เกิดเร็วไป  เพราะสมัยที่ผมเรียนหนังสืออายุเท่า ๆ  กับเขา  นอกจากหนังสือจะอัตคัตแล้ว  เรื่องแหล่งข้อมูลมหาศาลที่มีอยู่ในสมัยนี้จากอินเทอร์เนท  สมัยผมไม่มี  แต่เด็กสมัยนี้นั้นมีที่มาของความรู้หลากหลายกว้างขวางกว่าสมัยผม


       ขอวกกลับมาเรื่องป้อนหนังสือให้หลาน  โดยมากแล้ว  แม่ของเขา  น้องสาวของผม       พ่อของเขา  จะต้องหารือกันและคล้ายเป็นที่ประชุมกันกลาย ๆ  ว่าจะเลือกหนังสืออะไรที่จะให้เขา        เล่มไหนที่หนักเกินไปหรือว่ายังไม่ถึงเวลาที่เขาควรจะอ่านเราก็คัดออกไว้  ให้แต่สิ่งที่คิดว่าเขาจะสนใจไป  ไม่น่าเชื่อว่าเมื่อเขาอายุยังไม่ถึงวัยรุ่น  ยังเรียนอยู่ชั้นประถมสูง ๆ  เขาอ่านนวนิยายที่ผมเขียนเกือบจะทุกเล่ม  อ่านชนิดที่อ่านแล้วจับโกหกผมได้  นักเขียนนวนิยายทุกคนเป็นนักโกหกอาชีพ  อย่างผมเองมักจะภูมิใจในตนเองเสมอ ๆ  ที่กว่าจะปั้นตัวละครออกมาแต่ละตัวแล้วก็สร้างพฤติกรรมให้ตัวละครในหนังสือของผม  ประณีต  บรรจงมาก  จะต้องอ่าน  ต้องศึกษาหาข้อมูลมาก  สมมุติว่าต้องให้เขาเป็นตัวอะไรขึ้นมา  เขาควรจะมีเครื่องไม้เครื่องมือที่มาอย่างไร  ผมหาให้เขาหมด  คนอ่านรู้สึกเป็นตุเป็นตะ  ชอบมาก  แต่ใครจะนึกว่า  หลานผมจะจับได้ว่า  นางเอกของผมคนนี้เมื่อตอนที่ออกเดินทางไปเธอผมยาว  แต่พอถึงปลายทางแล้วผมสั้น  เพราะคนเขียนเขียนเพลิน  แล้วก็ลืมนึก  แสดงว่าเด็กอ่านหนังสือไม่เหมือนเมื่อก่อน  สิ่งเหล่านี้เป็นผลของการปลูกฝังของการอ่าน  ความละเอียดและความกว้างขวางในการหาความรู้ให้ตัวเอง  เขาเป็นอย่างนั้น..
      

       ประโยชน์อีกอย่างหนึ่งที่ได้จากการอ่านหนังสือ  ซึ่งผมตั้งใจอยู่แล้วว่าควรจะต้องเน้นในการพบปะกันในเช้าวันนี้  ก็คือว่า  อย่าปล่อยให้เด็กอ่านหนังสือไปเงียบ ๆ  แล้วอยู่ลำพังกับตัวเอง  เพราะเหตุว่ามันจะไม่ทำให้ภาษาของเขาได้มาตรฐาน  เด็กไทยของเราสมัยนี้  เวลาพูดจะเห็นเลยว่า  ความกวดขัน  เคร่งครัด  ในการออกเสียงนั้นไม่เหมือนสมัยก่อน  สมัยก่อนครูกวดขันผมมาก  ผมเป็นเด็กอีสาน  เกิดที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  ครูภาษาไทยของผมแม้จะเป็นครูภาคอีสานด้วยกันท่านก็ไม่ยอมให้ผมแปร่ง  ท่านกวดขัน  และผมเป็นนักเรียนสองภาคสองโรงเรียน  เมื่อตอนที่ลงไปอยู่ใต้  ผมก็เจอครูกวดขันแบบเดียวกัน  ร เรือ  ภาคอีสานสมัยผมไม่มี ร เรือ  มีแต่  ฮ นกฮูก  โรงเรียน  คือ  โฮงเฮียน  เดี๋ยวนี้กลายเป็น  โลงเลียน  ไม่ใช่  โรงเรียน  ครูภาษาไทยของผมไม่ยอมให้แปร่ง  กว่าจะสามารถออกเสียง   ร  เรือ  ได้  ท่านบังคับให้ทำเสียง  ร เรือ  (ทำเสียงรัว)  จนกระทั่งเก่งมาจนทุกวันนี้ 


       และเวลาสอนหลาน  ผมใช้ตำราเดียวกัน  ไม่ใช่ไปกวดขันกันจนขนาดนั้น แต่ใช้วิธีสะกิดกึ่งล้อเลียนให้รู้ว่า  นี่ไม่ใช่แล้ว  หนูพูดผิด  ไม่ใช่  โลงเลียน  - - -  โรงเรียน  พอบ่อย ๆ  เข้า  หลานก็ปรับตัวเอง  เวลาไปอยู่กับเพื่อนเขายัง  ล ลิง  แต่พอเขามาเจอลุง  มาเจอป้า  เขา  ร เรือ  ...  เขาทำได้  นี่เป็นความสามารถพิเศษซึ่งไม่ถึงกับต้องติดตัวเขามาตั้งแต่เกิด  แต่ก็ปลูกฝังได้  สอนได้  นี่เป็นประโยชน์อีกประการหนึ่งของการอ่านหนังสือ
     

       บ้านผม  ที่ห้องนอนผมเป็นห้องสมุด  หัวนอนจะเป็นที่เอาไว้อ่านหนังสือ  มีคนมาทักบอกว่า  ระวังนะจะป่วยเป็นโรคนั้นเป็นโรคนี้  เพราะหนังสือเป็นที่เก็บฝุ่น  ผมก็บอกเขา  บอกว่า...  ไม่เป็นไรหรอก  อายุเกินแล้ว  เดือนหน้าถ้าอยู่ถึงก็จะอายุเต็ม  ๘๐  ปีแล้ว  ถ้าจะต้องตายเพราะหนังสือ  ผมคิดว่าดีกว่าตายเพราะอย่างอื่น  หลานผมกำลังมีนิสัยอย่างเดียวกัน  พ่อแม่เขาเริ่มซื้อชั้นหนังสือให้  แต่ว่าเขาเก่งกว่าผมตรงที่พยายามทำเป็นตู้ไม่ให้มีฝุ่นเล็ดลอดไปเกาะหนังสือมากนัก  ของผมเป็นชั้นเปิด  ถ้าไปเห็นห้องผมจะตกใจ  หนังสือของผมนั้น  ชั้นหนังสือสูงขึ้นไปจดเพดานแล้วก็รอบไปหมด  ยกเว้นที่เป็นประตูกับหน้าต่างเท่านั้น  ถ้าเราปลูกฝังนิสัยรักการอ่านตั้งแต่เด็ก ๆ  โตขึ้นเขาจะมีเพื่อนที่ซื่อสัตย์ที่สุด  คือ  หนังสือไม่เคยทรยศต่อเจ้าของ  หยิบขึ้นมาอ่านเมื่อใดจะพบสิ่งที่เราต้องการ  ไม่อยู่ในเล่มนี้ก็อยู่ในเล่มโน้น  มันไม่เคยเถียงกับเรา  เพราะฉะนั้นจะอารมณ์ไหนยังไงกับหนังสือก็ได้


       ผู้ปกครองบางคนใช้หนังสือขว้างลูกหลาน  ซึ่งเป็นวิธีใช้ที่ผิด  ความจริงเป็นที่ระบายอารมณ์อยู่แล้วโดยไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้  ถ้าเรารู้จักใช้หนังสือให้เป็นลูกหลานจะใช้หนังสือตามไปด้วยอย่างเดียวกัน  หลานผมก็จะทะนุถนอมหนังสือทุกเล่มที่ได้มา  และก็คิดว่าในที่สุดแล้วก็เหมือนกับผม  คือว่ามีที่พึ่งเหมือนกันคือหนังสือ  เด็กที่รักการอ่านหนังสือนั้น  เวลามีปัญหาขึ้นมาก็จะวิ่งกลับไปหาหนังสือ  เพราะฉะนั้นที่บอกว่า  บ้านมีความสุขนั้นไม่ผิดหรอก  เพราะมันจะเป็นที่ที่เป็นบริษัทประกันภัยแห่งหนึ่งเหมือนวิริยะ  คือ ประกันความลุแก่โทสะ  หรืออารมณ์ของเด็กเพราะมีหนังสือ 


       เด็กที่มีหนังสืออยู่ที่บ้านแล้วรักหนังสือจะมีปัญหาน้อยกับพี่กับน้องและกับครอบครัว  หรือกับพ่อแม่  แต่ว่าต้องขอเน้นว่า  การที่จะให้เด็กมีนิสัยรักการอ่านหนังสือขึ้นมา  จนกระทั่งบ้านกลายเป็นอีกแห่งหนึ่งที่มีความสุขพอสมควรนั้น  พ่อแม่ควรจะต้องอ่านด้วย  ไม่ใช่ว่าปล่อยให้เด็กอ่านอยู่คนเดียว  พ่อแม่ต้องปลูกฝังหรือรื้อฟื้นนิสัยอ่านหนังสือของตัวเอง  แล้วก็ถ้าทำได้  เวลาอ่านหนังสือเล่มไหนก็ตามที่รู้สึกว่าตัวเองสนใจหรือลูกหลานควรจะสนใจนั้น  เวลาคุยกันควรจะหยิบยกเรื่องที่เกี่ยวกับหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาลองพูดคุยกันกับลูกกับหลาน  หลานผมนั้นถ้าอ่านหนังสือเล่มไหนแล้วถ้าเขาถูกใจขึ้นมา  พอเจอผม  เขาจะพูดถึงหนังสือเล่มนั้น  แล้วในขณะเดียวกันเราก็มีหัวข้อสนทนาที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยกับเด็กด้วย
      

       ผมคิดว่าผมจะพูดยาวไปกว่านี้ไม่ได้แล้วเพราะเวลาจำกัด  ผมอยากจะวกมาตรงที่คุณเผ่าไทยท่านพูดถึง  เรื่องโอกาสที่จะเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในโอกาสที่พระองค์ มีพระชนมายุครบ  ๘๔  พรรษา  พระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นนักอ่านและทรงเป็นนักอ่านมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์  เพราะเหตุว่าท่านเป็นนักอ่าน  ก็จะเห็นว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรานั้นขณะนี้เป็นผู้ที่ทรงรอบรู้ในทุกสาขาวิชา  ไม่ใช่แต่เฉพาะเรื่องของเกษตรกรรมที่สนพระทัยเป็นพิเศษเพราะเมืองไทยเป็นเมืองเกษตรกรรมเท่านั้น  แต่ทุกเรื่องจะเห็นว่าไม่ว่าจะเป็นการพระราชทานพระราชดำรัสหรือพระบรมราโชวาทคราวใดก็ตาม  สิ่งที่ท่านพระราชทานแก่พวกเรานั้นเป็นผลของการอ่านที่ต่อเนื่อง  กว้างขวาง  และลึกซึ้งทั้งสิ้น  อย่านึกว่าพระราชดำรัสหรือพระบรมราโชวาทแม้จะเป็นทางราชการนั้น  ใครร่างถวายแล้วท่านก็เอามาทรงอ่าน...  ไม่ใช่ครับ...  ต้องทรงตรวจทานก่อนหมดทุกตัวอักษร  สิ่งที่ท่านได้ยินเวลาท่านทรงอ่านนั้นเป็นผลงานส่วนพระองค์แท้ ๆ  ร่างถวายนั้นเรื่องหนึ่ง  บางครั้งร่างถวายท่านก็ไม่เอา
      

       นี่คือประโยชน์ของการอ่าน  ผมหวังว่าข้อคิดเล็ก ๆ  น้อย ๆ  ที่ผมพูดเช้าวันนี้จะเป็นประโยชน์แก่ท่านทั้งหลาย  แล้วก็ขอเชิญชวน  ถ้ายังไม่ได้ทำ  เริ่มต้นหาหนังสือให้ลูกให้หลานอ่าน  แล้วท่านอ่านด้วยกันกับเขา  ท่านเองจะได้ชื่อว่าท่านทำให้เขามีความสุขและทำให้บ้านของท่านมีความสุขด้วย...  ผมขอจบไว้เพียงเท่านี้...


    ---------------------------------------------------

    สุณิสา  เจริญนา - ถอดเทป

     


     

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย | ศูนย์ช่วยเหลือ | ติดต่อสมาคมฯ | ข้อตกลงในการใช้งาน
    สงวนลิขสิทธิ์ © 2550 สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย    |   version 1.0 designed and powered by wekluay graphic design