สมาชิกล็อกอินที่นี่
อาทิตย์ 19 พฤศจิกายน 2560
ฟรี !! สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน | ล็อกอิน
home หน้าแรก about เกี่ยวกับสมาคมฯ column คอลัมน์ news ข่าว webboard เว็บบอร์ด writers นักเขียน gallery แกลเลอรี่ member มุมสมาชิก links ลิงค์ contact ติดต่อ

คอลัมน์
297 คอลัมน์ ดูทั้งหมด >>

งานเสวนานักเขียน 4 ภูมิภาค

ข่าวและกิจกรรม
ข่าวสมาคมนักเขียน
‘เพชรพระอุมา – พรานไพรสุภาพบุรุษ’ ลึกจาก ‘พนมเทียน’ ในโลกนักอ่าน บ้านนักเขียน (17 Dec 2011)
ข่าวประชาสัมพันธ์อื่นๆ
การประกวดเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ครั้งที่ ๑๗ (ปี ๒๕๕๖) (12 Dec 2012)


combangweb
lush indie magazine
on open
e-bke
นาครมีเดีย
  • http://www.osotho.com/
    อสท. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
  • http://www.khaofang.com/
    ข้าวฟ่างสำนักพิมพ์
  • http://www.kledthaishopping.com/
    ร้านหนังสือเคล็ดไทย สั่งซื้อหนังสือออนไลน์
  • http://www.sriburapha.net/
    กองทุนศรีบูรพา ประวัติ ภาพถ่าย และผลงานของกุหลาบ สายประดิษฐ์หรือศรีบูรพา
  • http://onopen.com/
    โอเพ่นออนไลน์
  • http://www.thaiwriterassociation.org/
    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
  • http://www.sameskybooks.org/
    ฟ้าเดียวกัน
  • http://www.bangkokbiznews.com/jud/wan/
    จุดประกายวรรณกรรม
  • http://www.rd-bookclub.com/
    รหัสคดี สำนักพิมพ์ที่พิมพ์เรื่องแนวรหัสคดี
  • http://www.seawrite.com/
    รางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน

  • บทกวีแด่ "เพ็ญศรี-รพีพร" โดย ชมัยภร แสงกระจ่าง
    โพสต์โดย : suisia
    2009-07-20 10:11:02

    แด่   สองพี่  “เพ็ญศรี-รพีพร”

       ยังคิดถึงพี่ชายคนใจดี
        มีรอยยิ้มให้ทุกปีฉันจำได้
        ถึงวันชาติฝรั่งเศสมาครั้งใด
        เราต้องไปกราบพี่รพีพร
        ได้เห็นหน้าพี่สาวได้ฟังเสียง
        ได้รับเลี้ยงได้ฟังคำสั่งสอน
        ได้กราบพี่ได้พากเพียรได้เขียนกลอน
        ได้ถือโอกาสยอกย้อนไปเที่ยวทะเล
        มาปีนี้ไม่ได้ทำที่เคยทำ
        มาปีนี้มายืนฉ่ำทำสรวลเส
        มาทำบุญมาร้องเพลงมาฮาเฮ
        แต่ในใจยังรวนเรอยู่รอนรอน
        รอนรอนเพราะคิดถึงยังซึ้งซาบ
        รอนรอนเพราะเคยกราบกันมาก่อน
        รอนรอนเพราะยังหวนหายังอาวรณ์
        รอนรอนเพราะยังรอนรอนอยู่เต็มทรวง
        สมาคมฯงานหนักจริงค่ะพี่
        รู้คราวนี้ยิ่งทำไปยิ่งใหญ่หลวง
        งานที่ทำเพื่อคนอื่นอีกหมื่นปวง
        ยิ่งทำยิ่งหนักหน่วงในดวงใจ
        แต่พี่ทั้งสองทำมันได้สบายมาก
        ทำเหมือนว่าเรื่องยากทำง่ายได้
        ทำเหมือนว่าอยู่ไปไม่ได้ทำอะไร
        แท้แล้วพี่ทำให้ใครมามากล้น
        ล้นจนเป็น “เพ็ญศรี-รพีพร”
        ผู้ถากทางมาก่อนเป็นถนน
        ผู้บุกเบิกเส้นทางฝันอันอำพน
        ผู้ยืนหยัดอดทนจนโลกจำ
        ขอแสงแห่ง “รพี” พี่สู่น้อง
        ขอ “เพ็ญ”ครองทรงใจจนในฉ่ำ
        ขอ “รพี”นำทุกถ้อยที่ร้อยคำ
        ขอ “เพ็ญ”ซ้ำคีตกาลนิรันดร์พร
        เป็นเพ็ญศรี-รพีพร สอนรุ่นหลัง
        เป็นคู่รักมีมนต์ขลังมาเก่าก่อน
        เป็นคู่ขวัญศิลปิน-ประพันธกร
        เป็นสองพี่นิรันดร-หิมาลัย

        ชมัยภร  แสงกระจ่าง
        ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๕๒

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย | ศูนย์ช่วยเหลือ | ติดต่อสมาคมฯ | ข้อตกลงในการใช้งาน
    สงวนลิขสิทธิ์ © 2550 สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย    |   version 1.0 designed and powered by wekluay graphic design