สมาชิกล็อกอินที่นี่
พุธ 22 พฤศจิกายน 2560
ฟรี !! สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ยินดีต้อนรับ ผู้มาเยือน | ล็อกอิน
home หน้าแรก about เกี่ยวกับสมาคมฯ column คอลัมน์ news ข่าว webboard เว็บบอร์ด writers นักเขียน gallery แกลเลอรี่ member มุมสมาชิก links ลิงค์ contact ติดต่อ

คอลัมน์
297 คอลัมน์ ดูทั้งหมด >>

งานเสวนานักเขียน 4 ภูมิภาค

ข่าวและกิจกรรม
ข่าวสมาคมนักเขียน
‘เพชรพระอุมา – พรานไพรสุภาพบุรุษ’ ลึกจาก ‘พนมเทียน’ ในโลกนักอ่าน บ้านนักเขียน (17 Dec 2011)
ข่าวประชาสัมพันธ์อื่นๆ
การประกวดเรื่องสั้นรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ครั้งที่ ๑๗ (ปี ๒๕๕๖) (12 Dec 2012)


combangweb
lush indie magazine
on open
e-bke
นาครมีเดีย
  • http://www.thaiwriter.net/
    ไทยไรเตอร์ ชุมชนวรรณกรรม
  • http://www.thaiwriter.net/
    thaiwriter.net
  • http://www.sriburapha.net/
    กองทุนศรีบูรพา ประวัติ ภาพถ่าย และผลงานของกุหลาบ สายประดิษฐ์หรือศรีบูรพา
  • http://www.aldaily.com/
    Arts & Letters Daily
  • http://www.watcafe.com/
    วรรณวรรธน์ คาเฟ่
  • http://www.forwriter.com/
    เพื่อนักเขียนใหม่ และคนอยากเขียน
  • http://www.kledthaishopping.com/
    ร้านหนังสือเคล็ดไทย สั่งซื้อหนังสือออนไลน์
  • http://www.sarakadee.com
    นิตยสารสารคดี
  • http://www.typhoonbooks.com/
    สำนักหนังสือไต้ฝุ่น สำนักของปราบดา หยุ่น
  • http://www.sti.chula.ac.th/
    สถาบันภาษาไทยสิรินธร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

  • อยู่เพื่อใจดวงรัก โดยคุณ : แม่ดีพร้อม
    โพสต์โดย : midorikwa
    2009-05-10 14:01:29

    อยู่เพื่อใจดวงรัก......สาระนิยาย โดย ชมัยภร แสงกระจ่าง  
    ได้รับหนังสือ อยู่เพื่อใจดวงรัก เป็นที่ระลึกในงานเปิดพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียน ส.บุญเสนอ เมือวันอาทิตย์ที่ 3 พ.ค.52
    ซึ่งเป็นวันครบรอบชาตกาล 100 ปี ของคุณลุงเสาว์ บุญเสนอ

    พิพิธภัณฑ์นี้ลักษณะเป็นบ้านเดี่ยวชั้นเดียว เป็นบ้านนักเขียนที่เรียบง่าย แต่กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นของความรัก ความผูกพันของคุณลุงเสาว์ และคุณป้าศรีสุดา บุญเสนอ

    ได้เห็นความมีน้ำใจของเหล่านักเขียนหลายรุ่นที่พยายามถ่ายทอดสิ่งดีๆที่ลุงเสาว์ สร้างไว้
    ทั้งตัวผลงานของลุงเสาว์เอง และการสร้างอาคารของสมาคมนักเขียน รวมถึงการนำบ้านเก่าของลุงเสาว์ ซึ่งอยู่ในที่แปลงเดียวกันมาปรับปรุงใหม่ให้เป็นพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียน ส.บุญเสนอ

    หลังจากได้ฟังพี่ชมัยภร แสงกระจ่าง พูดถึงหนังสือ อยู่เพื่อใจดวงรัก (ตั้งชื่อได้เก๋จัง)
    ว่าใช้ความพยายามค้นคว้าข้อมูล ทั้งจากเอกสารในบ้านลุงเสาว์ และจากคนใกล้ชิด จนกลายมาเป็นสาระนิยาย ที่เขียนขึ้นจากประวัติของลุงเสาว์
    ยิ่งทำให้หนังสือเล่มนี้ เป็นหนังสือเพียงไม่กี่เล่ม (เพราะเป็นคนอ่านหนังสือน้อย จึงมีไม่กี่เล่ม)  ที่รีบหยิบมาอ่านทันทีเมื่อคุณลูกสาวหลับแล้ว

    ใช้เวลา 3 คืน (เป็นคนอ่านหนังสือช้าค่ะ) อันแสนอิ่มเอมใจไปกับความรักของลุงเสาว์ ที่มีต่องานเขียน และความรักต่อคุณป้าศรีสุดา
    แต่ด้วยความที่ตัวเองเป็นคนใจหยาบกระด้าง ไม่ค่อยมีสุนทรีรสในการอ่านงานวรรณกรรมเท่านักวิจารณ์ จึงขอให้ความเห็นกับหนังสือ อยู่เพื่อใจดวงรัก ในมุมมองของ Banker แทนค่ะ

    หนังสือเล่มนี้ สอนถึงบทเรียนของการเป็นนักวางแผนทางการเงินของลุงเสาว์ได้อย่างดีเยี่ยม  ลุงเสาว์ เป็นตัวแทนของอาชีพที่ใครๆ มักดูแคลนว่าเป็นพวกไส้แห้ง เพราะเงินละลายไปกับขวดเหล้า


    หากแต่เมื่อได้อ่านความจากสาระนิยายนี้แล้ว
    อาชีพนักเขียนในสมัยลุงเสาว์ (หรืออาจจะสมัยนี้ อิ อิ) เป็นอาชีพที่ทำเงินเป็นกอบเป็นกำเลยทีเดียว  จนลุงเสาว์มีเงินถึง 7 หลักในสมัยที่ข้าวจานละไม่กี่สตางค์

    แต่ลุงเสาว์ใช้จ่ายเงินตามที่นักเศรษฐศาสตร์ชื่อดังอย่าง อดัม สมิธ ได้ให้หลักการไว้ได้อย่างเยี่ยมยอด (ซึ่งลุงเสาว์อาจจะรู้จักที่คุณอดัม สมิธ สอนก็ได้นะ) ว่าเงินเนี้ยต้องแบ่งเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกไว้ใช้จ่าย ส่วนที่สองเก็บไว้ในยามฉุกเฉิน ส่วนสุดท้ายเอาไว้เก็งกำไร ยิ่งไปกว่านั้น ลุงเสาว์ ยังให้ความสำคัญกับการทำบัญชีครัวเรือนอีกด้วย

    ลุงเสาว์ ซึ่งในสาระนิยายได้แสดงอย่างชัดเจนว่า เป็นคนมัธยัสถ์ อดออมเก็บเงินได้จำนวนมากในบัญชี จนเป็นหลักประกันชิ้นเบิกทางให้สร้างความมั่นใจแก่คุณแม่ของคุณป้าศรีสุดาได้ ว่าเค้าไม่ใช่คนไส้แห้งอย่างที่ใครๆปรามาสนักเขียนกัน   หลังจากแต่งงานแล้ว เค้ายังคงทำงานหนักเพื่อเก็บเงินไปหาซื้อที่และปลูกบ้านให้คุณป้าศรีสุดาให้ได้
    โดยยังคงใช้จ่ายอย่างประหยัด

    ส่วนเงินที่เอาไว้เก็งกำไรนั้น คุณลุงเสาว์ คุณป้าศรีสุดา นิยมซื้อที่ดินเก็บไว้หลายแปลง  ซึ่งแม้ว่าที่ดินที่ลุงเสาว์ไปซื้อแถวบางซ่อนเพื่อปลูกบ้าน ถึงจะซื้อมาราคาสูงพอสมควร แต่ในสมัยนั้นยังคงกันดารน่าดู
    แต่เชื่อว่าลุงเสาว์คงมองการณ์ไกล ไม่ช้าความเจริญก็คงขยายออกมา

    จนในที่สุดเมื่อยามขับขันต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อรักษาคุณป้าศรีสุดา ซึ่งล้มป่วยหลายครั้งในวัยชรา รวมทั้งค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูหลาน 2 คน และภรรยาของลูกบุญธรรมที่ได้ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า ส่วนตัวเองนั้นหายตัวไปไหนไม่ทราบ (ช่วงนี้อ่านแล้วน้ำตาไหลพรากเลย ทำไมหนอชีวิตนี้)
    ลุงเสาว์ก็นำเงินที่เก็บไว้ใช้ในยามฉุกเฉินทั้งเงินในบัญชีเงินฝากที่เก็บได้เก็บหอมรอมริบไว้ใช้ในยามวัยใกล้จะแปดสิบ ซึ่งตัวเองไม่สามารถทำงานหาเงินได้มากเช่นแต่ก่อน
    และเมื่อเงินในบัญชีร่อยหรอ คุณลุงเสาว์ก็ได้แปลงทรัพย์สินเหล่านี้ ให้เป็นทุนรอนในการรักษาตัวให้ป้าศรีสุดาอันเป็นที่รัก
    ให้อยู่กับเค้าได้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ใครๆจะมองว่าสิ่งที่ทำไปเสียดายตังค์เปล่าๆ  แต่ถ้าเป็นคนที่คุณรัก เชื่อว่าคุณก็คงต้องทำแบบลุงเสาว์

    ที่ลุงเสาว์ทำเช่นนี้ได้ และเลี้ยงตัวเองได้จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตด้วยวัย 92 ปี


    เพราะลุงเสาว์ เป็นนักวางแผนทางการเงินชั้นยอด สามารถทำบัญชีครัวเรือนได้อย่างดีเยี่ยม  และรู้จักใช้ชีวิตที่พอเพียงอย่างแท้จริง

    ขอแสดงความนับถือจากใจจริงต่อการอยู่เพื่อใจดวงรักของลุงเสาว์ บุญเสนอ


    และขอขอบคุณพี่อี๊ด ชมัยภร ที่ถ่ายทอดเรื่องดีๆของลุงเสาว์ ให้เราได้อ่านกันค่ะ
    .............................................

    จากคุณ : แม่ดีพร้อม
    ที่มา

    http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K7836739/K7836739.html

    สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย | ศูนย์ช่วยเหลือ | ติดต่อสมาคมฯ | ข้อตกลงในการใช้งาน
    สงวนลิขสิทธิ์ © 2550 สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย    |   version 1.0 designed and powered by wekluay graphic design